|
|
| Vandaag ben ik met D. de stad in geweest, ze kreeg nog een cadeau voor haar verjaardag. Uiteindelijk vondt ze een mooi boek over architectuur, dus die heeft ze gekregen, naast een moleskine schetsboek. We gingen even iets drinken bij het musis sacrum, zit Jules Deelder daar.. Ik had net wat foto's opgehaald die ik had laten afdrukken. Ik heb de foto aan Jules laten zien, met de vraag of hij er een titel voor wilde bedenken. Wat was ik zenuwachtig! Hij bekeek de foto, vroeg waarom ik bepaalde keuzes gemaakt had, was erg geinteresseerd. Ik heb dus minstens een kwartier met hem over mijn fotografie gepraat.. Wat een prachtman! Ik zal de foto binnenkort online zetten met de volgende titel: Desirable Alien in Arnhem. Bedacht door Jules Deelder himself! |
Dat is nog eens een goeie anekdote. Het is ook echt weer zo'n bizarre Michel-actie om op hem af te stappen om een titel bij een foto te verzinnen. Het zou niet in mijn hoofd opkomen. Sterker nog, ik zou denken, laat die man lekker met rust, hij wordt vast al genoeg lastig gevallen (no offence).
Ik ben het wel met je eens dat het een geweldige persoonlijkheid is. Wat deed hij eigenlijk in Arnhem, of heb je dat niet durven vragen? Had hij verder nog zinnige dingen te zeggen over je fotografie? Beetje jammer wel dat je ons laat wachten op de foto, want daar ben ik nou wel heel nieuwsgierig naar.
Oh, en 1 ding kan ik toch echt niet laten...als je dan een stukje tekst over Jules Deelder schrijft, kun je het echt niet maken om een -dt te gebruiken in een werkwoordsvorm in verleden tijd... ;) |
| Ik zat ook erg te twijfelen, zal ik nu wel of niet op hem afstappen. Als hij er geen zin in zou hebben gehad, zou hij dat wel gezegd hebben denk ik. Zo direct is hij wel.. Tja, spelfouten.. soms sluipen ze er zo doorheen, ik zal beter opletten! Ik weet trouwens niet waarom hij in Arnhem was/is, door de spanning helemaal niet aan gedacht om te vragen. |
Hmm, ik weet niet of BN'ers snel zullen zeggen dat je op moet zouten. Ik heb het idee dat ze meestal maar beleefd en innerlijk zuchtend glimlachen naar je. Hoewel ik nu ik er over nadenk volgens mij maar met 1 bekende Nederlander heb gesproken en dat was niet eens op mijn initiatief en hij was een vervelende eikel met teveel schmink op zijn hoofd.
En spanning...dat vind ik zó grappig, het zijn ook maar gewoon mensen...of zoals een vriendin van mij zei: die vent schijt ook gewoon op de plee... Alsof jij je moet bewijzen, omdat hij jou niet kent, maar jij hem wel...
|
|
|
Michel van de Wiel, Sinds 1975.
Docent Communicatie en Multimedia Design van beroep. Houdt van kunst & cultuur, fotografie, design en gezelligheid. Onzeker, af en toe koppig. Zelfbewust en staat voor zijn mening.
|
ik, blog sinds 19.07.05
nu, 4 bezoekers aanwezig
hier, 453 woorden
|
|
follow me on Twitter
|
van Daisy:
Hele leuke foto! Ik hou er wel van! |
|
van Daisy:
Mooie foto, je hebt een goed moment te pakken. ... |
|
van karin r.:
ik vind het een mooie foto.
het enige wat me ... |
|
van Pauline:
amai ! ik zou super blij zijn met zo een mooie ... |
|
van sjoerd:
Bedacht door de Vormgeversassociatie in ... |
|
|
Reactie achterlaten werkt prima, maar je kunt ook mailen.
|
badlog
karin met k
stormbreaker
cre-aid
|
cre-aid
|
Alles op deze site, is van mij, michel dus...Kijk voor gedragsregels op Creative Commens Licence.
|
|
